Effecten van Cadmium op nier.
Cadmium (Cd) is een zwaar metaal met gekende toxiciteit voor mens en
dier. Opname via de lucht of de voeding resulteert in een waaier van
schadelijke effecten door de binding van Cd aan SH-groepen van proteïnen.
De lever en de nieren synthetiseren metallothioneïnes (MT) die Cd
binden en zo beletten dat Cd aan andere proteïnen bindt. De nieren
stockeren CdMT gedurende lange tijd (eliminatie t1/2 Cd =
10-30 jaar) totdat bij chronische blootstelling de niercellen overladen
worden en beschadiging optreedt. Klinische tekenen van
Cd-nefrotoxiciteit is het uitvallen van transportprocessen t.h.v. de
proximale tubulus. Klinisch is Cd-nefropathie goed gekend, op cellulair
gebied valt er nog veel te leren over de precieze mechanismen van
opname, verdediging en verstoring van functies door Cd. In dit
onderzoeksproject wordt zowel in vitro in primaire culturen van
proximale tubuli en geïsoleerde geperfundeerde proximale tubuli als in
vivo de invloed van Cd als vrij ion, CdCl2 en CdMT op de no rmale celfunctie nagegaan.
Huidige projecten in het Cadmium-onderzoek:
- Dr. Danny Jans
- Drs. Koen Jolling: Effect of toxins on the mammal
kidney: study of the kidney function through luminal perfusion of
isolated proximal tubules.
Dra. Sara Terryn: Properties of
the mouse proximal tubule in primary cell culture under control
conditions and after acute or chronic exposure to heavy metals.
Dra. Sandy Thijssen: Responses of
animal cells to cadmium stress: defense mechanisms and cellular
functional state.
PhD-thesis:
- Dr. Georg Klein: Midgut Electrophysiology of Orchesella
cincta (L.) Templeton 1835. (december 2003)
Voor verdere uitleg omtrent het onderzoek naar zware metalen
kan je terecht bij Prof. Dr. Emmy
Van Kerkhove.
|
input nieuwsitem in web